Gazze’de enkaz altında kaybolan binlerce insan aranıyor

Refah Sivil Savunma Acil Durum ve Ambulans Hizmetleri Müdürü Haytham el-Hums, “İnsanlar, yakınlarının cesetlerinin evlerinin enkazı altında olduğunu bildiriyor” dedi.

Filistin sağlık yetkilileri, yaklaşık 10 bin kişinin kayıp olduğunu tahmin ediyor.

Enkazın üzerindeki giysi parçaları veya kokular, arama ekiplerine kayıpları bulmada yol gösteriyor.

Uluslararası basına Gazze yasağı

İsrail hükümeti, uluslararası medya kuruluşlarının Gazze’ye girişini yasakladı. Bu nedenle bölgedeki gelişmeler, güvenilir yerel gazeteciler tarafından aktarılıyor.

Günlük olarak kayıp listelerini güncelleyen Haytham el-Hums ve ekibi, büyük bir hassasiyetle enkazı kazıyor. Ancak çoğu zaman bulunanlar yalnızca kemik parçaları ve giysi kalıntılarından ibaret oluyor.

Soykırımcı İsrail’in yüksek güçlü bombaları, pek çok insanın bedenini paramparça etti. Toplanan kemikler, beyaz ceset torbalarına konularak üzerlerine “majhoul” (kimliği belirsiz) kelimesi yazılıyor.

Ailelerin çaresiz bekleyişi

Refah sakini Osama Saleh, ateşkes sonrası evine döndüğünde içeride bir iskelet buldu. Kafatası parçalanmıştı. Saleh, cesedin yaklaşık dört-beş aydır orada olduğunu düşünüyor. “Biz de insanız, hislerimiz var… Bu trajediyi tarif etmek imkânsız” diyor.

Gazze’deki Avrupa Hastanesi’nde ise kimlik tespiti için kemik parçaları ve kıyafetler ceset torbaları üzerine diziliyor.

19 yaşındaki Abdul Salam el-Mugayer, Şabura bölgesinde kaybolmuştu. Amcası Zaki, savaş sırasında oraya gidenlerin geri dönmediğini belirtiyor:

“Bu yüzden onu aramaya gitmedik. Dönemezdik.”

Hastanedeki ceset torbalarından biri, Abdul Salam’a ait olabileceği şüphesiyle incelendi. Ailesi, giysileri ve ayakkabıları teşhis etmek için bölgeye geldi. Kardeşi, yanında getirdiği telefonundaki fotoğraflarla cesedin giysilerini karşılaştırdı. Ayakkabıları gördüğünde gözyaşlarına boğuldu. Kimlik tespiti tamamlanmıştı.

13 yaşındaki Aya’nın trajik ölümü

Aya el-Dabeh, Gazze’nin kuzeyindeki Tal el-Hawa bölgesinde bir okulda yaşayan 13 yaşında bir kız çocuğuydu. Savaşın başında, tuvalete gitmek için yukarı çıktığında bir İsrail keskin nişancısı tarafından göğsünden vurularak öldürüldü.

Ailesi, Aya’yı okulun bahçesine gömdü. Annesi Lina el-Dabeh, “Yağmurdan ve güneşten korunması için battaniyeye sardım” diyor. Ancak savaş devam ederken Lina, dört çocuğuyla birlikte güneye kaçmak zorunda kaldı ve kızını olduğu yerde bırakmak zorunda kaldı. Ateşkes sonrası kuzeyde kalan akrabalarından mezarı kontrol etmelerini istedi ve aldığı haber yıkıcıydı.

Aya’nın bedeni paramparça olmuştu.

Aile mezarın açıldığını, kemiklerin farklı yerlere dağılmış olduğunu öğrendi. Lina, kızının kemiklerini köpeklerin parçaladığını öğrendiğinde gözyaşlarını tutamadı. Şimdi ailesiyle birlikte kuzeye giderek kızının kemiklerini toplayacak ve ona layık bir mezar yapacak.

Lina için bu acının bir sonu yok. “Kızımı yanımda götüremedim,” diyor ve ekliyor:

“Peki onu nereye götürebilirdim?”

Gazze’de kayıplarını arayan binlerce aile, benzer acılar yaşıyor.